Seher vakti uyandı tatlı uykusundan
Yıkadı elini yüzünü soğuk suyula
Geçti ayna başına ben bu değilim
Arkada arkadaşı fısıldadı
Uyanmadın uykudan gözlerin kapalı
Anımsadı uzaklarda kaldı arkadaşı
Mutlu oldu sesini duyunca
Hani türküler söylerdin gün batımında
Gel uzaklarda durma katıl bize
Kuşlar Ötüyor ağaçlar arasında
Doğa canlandı güneşin vuruşuyla
Koşuşturur insanlar hayatta
Alın teri geçimi sağlamak için
Akşam yorgunluk anımsanır dostlar
Yuvarlak masa başında
Ansızın ses kendine getirir
Çok sevdiği şarkı mırıldanır yakınında
Dönüp bakar arkadaşı yanıbaşında
Gözlerinde mutluluk yaşları
Dökülür yanaklarına aşağı
Ayna yalan söylemez uyanmadın
Yine uykudan sabah olunca
Orhan Özdemir 24.12.2025 Samsun
